දූෂණ වංචා අපරාධ සහ අගමැති

මහාචාර්ය සරත් විජේසූරිය

ජනවාරි 08 වෙනිදා පැවති ජනාධිපති වරණයෙන් පරාද වුණ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මැදමූලනට ගියේ තමන්ට, තමන්ගේ පවුලේ සාමාජිකයන්ට, සහෝදර යන්ට සහ තමන්ට සේවය කළ සමීපතමයන්ට නීතියෙන් අවශ්‍ය රැකවරණය ලබා දෙන බවට රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ගෙන් ප්‍රතිඥාවක් ලබා ගෙනය යන්න ප්‍රචලිත වූ ප්‍රවෘත්තියකි. ජනාධිපති වරණයෙන් අනතුරුව බලය අත් නොහරින්නට රජ ගෙදර තුළ කුමන්ත්‍රණයක් සිදු වුණ බව ද කරුණු කාරණ සහිතව වාර්තා විය. මේ කුමන්ත්‍රණය ගැන පරීක්ෂණයක් පවත්වන ලෙස අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට පැමි ණිල්ලක් කළේ මංගල සමරවීර මහතාය. අද වන විටත් සිදු කෙරුණ පරීක්ෂණයක් නැත. එවැනි පැමිණිල්ලක් සිදු කළ බවට පුවතක් හෝ අසන්නට නැත. ඒ පරීක්ෂණය නොකරන්නැයි අදාළ අංශවලට උපදෙස් දුන්නේ කවුරුන් ද?
රාජපක්ෂවරුන්ට අනීතිකව සේවය කළ පුද්ගලයන් ජනාධිපති වරණයෙන් අනතුරුව තමන්ට කුමන ඉරණමක් අත්වේවිදැයි භීතිකාවකින් පෙළුණ බව නොරහසකි. එහෙත් වැඩි කාලයක් ගත වෙන්නට මත්තෙන් දූෂණ වංචා සහ අපරාදවලට සම්බන්ධ පුද්ගලයන්ගෙන් සැලකිය යුතු පිරිසක් අලුත් ආණ්ඩුවේ රැකවරණය ලබා ගැනීමට සමත් වන්නේය. තවත් පිරිසක් තමන්ට කිසිවක් සිදු වන්නේ නැත යන විශ්වාසයෙන් පෙර පරිදිම විරාජමානව සිටිනු පෙනේ. තවත් පිරිසක් වත්මන් ආණ්ඩුව දූෂිත බව පවසමින් ආණ්ඩුව පෙරළා දමන බවට අභියෝග කරන තත්වයක් ද විiමාන වේ. මේ තත්වය ඇති කිරීම සම්බන්ධයෙන් වගකිව යුත්තේ අගමැතිවරයා බව පැවසීමට කරුණු කාරණා අණාවරණය වෙමින් තිබේ.

අගමැතිවරයාගේ දේශපාලනය
රාජපක්ෂ පාලනය වෙනස් කිරීමට සැබවින්ම උවමනාවක් තිබුණේ මේ රටේ නීති ගරුක පුරවැසියන්ටය. විපක්ෂයට ඒ වෙනුවෙන් වැඩ පිළිවෙළක් තිබුණේ නැත. රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා බලා සිටියේ අධික ණය බරට යටවී රාජ්‍ය පාලනය තව දුරටත් කරගෙන යාමට නොහැකි වූ තැන දී තමන්ගේ අවස්ථාව ලබා ගැනීමටය. රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව පරාජය කිරීමේ සටනක වික්‍රමසිංහ මහතා නොසිටියේය. සටනකින් තොර බලය ලබා ගැනීම ඔහුගේ කැමැත්ත විය. සටන් කර බලය ලබා ගැනීම තමන්ට අනභිමත බව රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ දැක්ම වන්නට පුළුවන. වරක් සරත් ෆොන්සේකාටත්, දෙවනුව මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාටත් ජනාධිපති වරණයේ දී තරඟ කිරීමට ඉඩ දෙන්නේ වික්‍රමසිංහ මහතා සටන්කාමී නායකයෙකු නොවන නිසාය. එහෙත් ඔහු රාජ්‍ය පාලනය අපේක්ෂා කළේය. ඒ ආශාව අත් නොහළේය. මහින්ද රාජපක්ෂ සමඟ කළු කෝපි බොමින් තමන්ගේ පැවැත්මට අවශ්‍ය උදවු උපකාර ලබමින්, ඔහුට අවශ්‍ය උපකාර ද කරමින්, කිසි බරක් හිස මතට නොගෙන කිසිවෙකුට රට පාලනය කර ගත නොහැකි තත්වයක් තුළ දී ජනාධිපතිවීම ඔහුගේ සැලසුම වී තිබුණ බව පැහැදිලිය.
වික්‍රමසිංහ මහතා දේශපාලනයට අවතීර්ණ වන්නේ ජනතා බලවේග සමඟ වැඩ කිරීමෙන් නොවේ. ඔහු දීර්ඝ කාලයක් දේශපාලනයේ රැඳී සිටින්නේ පරම්පරාවෙන් උරුම වුණ ඉඩකඩම් බලා හදාගෙන සිටින ඉඩම් හිමි වැවිලිකරුවෙකු ලෙසිනි. පරම්පරාවෙන් උරුම වුණ ඉඩ කඩම් දියුණු කිරීමට කල්පනා නොකරන, ලැබෙන ආදායමෙන් යැපෙන, ආදායමක් නැති වුණ විට දේපළ ටික ටික විකුණා දමා ජීවත්වන, අහිමි වන කිසිවක්ම ගැන කම්පා නොවන හා වගකීමක් නැති, ධනපතියන්ගේ දරුවන් ගැන අපේ සමාජ ඉතිහාසයේ හොඳින් ලියවී ඇත. වික්‍රමසිංහ මහතා ද එබඳු පුද්ගලයෙකු බවය ඔහුගේ දේශපාලන භූමිකාවේ අවසාන කාලය තුළ විදහා පාන්නේ.

අගමැතිවරයාගේ න්‍යාය පත්‍රය
තිරු නඬේසන් සමඟ ජනවාරි 08 පාන්දර මහින්ද රාජපක්ෂ මුණ ගැසීමට ගිය වික්‍රමසිංහ මහතා මේ වන විට රාජපක්ෂවරුන්ගේ ගජ මිතුරන් සමඟ පවත්වන සම්බන්ධතා තහවුරු කරන්නේ ඔවුන් සම්බන්ධ දූෂණ වංචා පිළිබඳ සියලු පරීක්ෂණ නිල නොවන අන්දමින් නිමාවට පත් කර තිබෙන බව ද? ශිරන්ති රාජපක්ෂගෙන් කට උත්තරයක් ගැනීමට අදාළ පරීක්ෂණ අංශවලට සිදු වන්නේ කථානායක නිල නිවසට යන්නටය. ඇයට එවැනි වරප්‍රසාදයක් ලබා දීමට හේතුව කුමක් දැයි අගමැතිවරයාගෙන් විමසූ විට පැවසුවේ, හිටපු ජනාධිපතිගේ ඉල්ලීම මත ඒ දේ සිදු කළ බවය. අමාත්‍යවරුන්ට අලුතින් වාහන නොගෙන්වා චෝගම් උළෙලට ගෙනා අධිසුඛෝපභෝගී බෙන්ස් රථ ලබා දිය නොහැකි ද යන්න අගමැතිවරයාගෙන් විමසූ විට ඒ වාහන මහින්ද රාජපක්ෂ අරන් යන්න ඇති කියා කීවේ සිනා රසය දනවමිනි. ඒ වාහන ආපසු ගත යුතු නොවේදැයි විමසූ විට දුන් පිළිතුර කා තුළත් විස්මයකි ඇති කළේ. ඒ පිළිතුර මෙසේය. “අපිට ජනාධිපතිකම දීලා ගියානේ ඒ ඇති”
රාජපක්ෂවරුන්ගේ දූෂණ චෝදනා සහ අපරාද සම්බන්ධ නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමට අගමැතිවරයා සූදානම් නැති බව පෙනේ. මෙතෙක් කල් සිදු කළේ ඔවුන් සම්බන්ධ දූෂණ චෝදනා සහ අපරාද කසල ගොඩක් සේ අවුස්සමින් ජනවාරි 08 වෙනසට කැපවුණ පුද්ගලයන්ට බයිස්කෝප් පෙන්වීමකි. ඒ බයිස්කෝප් පෙන්වීම ද නතර කරන තැනට අගමැතිවරයා පත්ව සිටින බවය පෙනෙන්නේ. එෆ්සීඅයිඩී එක දැනටමත් දිය කර හමාරය. රහස් පොලීසිය අධෛර්යට පත් කරන කටයුතු අපමණය. අගමැතිවරයා සිය අගසව් සේ සලකා කටයුතු කරන සාගල රත්නායක එළිපිටම රාජපක්ෂවරුන්ට හිතෛශීව කටයුතු කරන බවට තොරතුරු කීප වතාවක්ම අනාවරණය වී ඇත.

අගමැතිවරයාගේ කැබිනට්ටුව
දූෂණ වංචා සම්බන්ධ නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීම මෙන්ම, නැවත දූෂණ වංචාවලින් තොරව රාජ්‍ය පාලනයට අවශ්‍ය පියවර ගැනීම ජනාධිපති වරයාගේත් අගමැති වරයාගේත් පරම වගකීමකි. මෙහි වැදගත්කම හා අවශ්‍යතාව ජනාධිපති වරයාට සිවිල් සංවිධාන වසරකට වැඩි කාලයක් තිස්සේ පෙන්වා දී ඇත. සිවිල් සංවිධාන නඟන හඬට ඇහුම් කන් දෙමින්, ඔවුන් පෙන්වා දෙන කරුණු කාරණ සලකා බලා ජනාධිපතිවරයා පොරොන්දු වූයේ කැබිනට් මණ්ඩලයේ සංශෝධනයක් සිදු කිරීමට අගමැතිවරයා සමඟ සාකච්ඡා කොට පියවර ගන්නා බවයි. කැබිනට් මණ්ඩලයේ සංශෝධනයක් සිදු කිරීමට ජනාධිපතිවරයා කිහිප වතාවක්ම උත්සාහ ගත්ත ද අගමැතිවරයා ඒ සඳහා නිසි සහයෝගයක් නොදක්වමින් කල් මරන අන්දම කනගාටුදායකය. අගමැතිවරයා කැබිනට් සංශෝධනයකට අකමැත්ත පළ කිරීමට හේතු ගණනාවක් පවතින බව පෙනේ. ඒ හේතු අතර ප්‍රධානතම හේතුව වන්නේ රාජපක්ෂ පවුලට රැකවරණය ලබා දීම බව පෙනී යයි. ඵලදායක අන්දමේ කැබිනට් සංශෝධනයක් සිදු වනවා නම් එහිදී නීතිය හා සාමය භාර අමාත්‍යාංශය තීරණාත්මකය. කවර අමාත්‍ය පදවියක් වෙනස් කළත් සාගල රත්නායකගේ අමාත්‍ය පදවිය වෙනස් කිරීමට අගමැතිවරයා එකඟ වන්නේ නැත. ඒ සඳහා මහින්ද රාජපක්ෂගේ අනුමැතිය අගමැතිවරයාට ලැබෙන්නේ ද නැත.

අගමැතිවරයාගේ සිහිනය
රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා දීර්ඝ කාලීන අත්දැකීම් තිබෙන දේශපාලනඥයෙකි. ජාත්‍යන්තරයේ සහයෝගය ලබා ගැනීමට තිබෙන හැකියාව ගැන ද ප්‍රකටය. එතුමා අගමැති පදවිය දැරූ කෙටි කාලය තුළ රටේ ආර්ථිකය කළමනාකරණය කිරීම සම්බන්ධයෙන් කිසියම් කීර්තියකට හිමිකම් කියන්නේය. යුද්ධය නිමා කිරීමට අදාළව ගෙන ගිය සූක්ෂ්ම වැඩ පිළිවෙළ ද සුළු කොට තැකිය නොහැකිය. රාජ්‍ය පාලනයට කෘතහස්ත අවබෝධයක් තිබේ යයි පොදුවේ විශ්වාසයක් ද රටේ පැවතිණ. කඩා වැටුණ ආර්ථිකය ගොඩ නැඟීිමට එතුමා සමත් වනු ඇත යන අපේක්ෂාවක් ද පොදුවේ පුරවැසියන් තුළ තිබුණි. එහෙත් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට එක් වතාවක් හෝ රටේ ජනාධිපති පදවිය දැරීමට අවස්ථාවක් නොලැබිණි. එතුමාට පසුව කරළියට පැමිණි තිදෙනෙක් ජනාධිපති පදවිය දැරීමට වරම් ලැබූහ. මධ්‍යස්ථව කරුණු සලකා බලන විට වික්‍රමසිංහ මහතාට මේ සම්බන්ධයෙන් දැඩි මානසික පීඩනයක් තිබෙනවා යයි සිතිමට පුළුවන. එබැවින්ම ලබන වතාවේ දී කෙසේ හෝ මම රටේ ජනාධිපති වෙමි යන සිහිනය වික්‍රමසිංහ මහතාට තිබෙනවා විය හැකිය. ඒ සිහිනය සාක්ෂාත් කර ගැනීම පිණිස මහින්ද රාජපක්ෂ සිය සහයෝගය ලබා දීමට කැමති වී තිබෙනවා ද විය හැකිය. තමන්ට යළි රට පාලනය කිරීමට මොනම විදිහකින් හෝ වරමක් නොලැබෙන බව කාටත් වඩා හොඳින් දන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂය. ඔහු මේ අවස්ථාවේ අගමැතිවරයා වෙනුවෙන් කළ හැකි හැම මෙහෙවරක්ම කරමින් තමන්ගේ, තම භාර්යාවගේ, තම දරුවන්ගේ ඉරණම විසඳා ගැනීම, එකම අරමුණ බවට පත් කරගෙන සිටිනවාට සැකයක් නැත.
ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කර විධායක අගමැති වීම වික්‍රමසිංහ මහතා දකින එක් සිහිනයකි. අනෙක් සිහිනය වන්නේ ශ්‍රීලනිපය දෙකඩ කර ජනාධිපති පදවිය ලැබීමේ සිහිනයයි. වික්‍රමසිංහ මහතා වැඩි කැමැත්තක් දක්වන්නේ දෙවනුව සඳහන් කළ සිහිනය දැකීමටය. ඒ සිහිනය පහසුවෙන් සුව නින්දක් තුළ දී දැකිය හැකිය යන්න අගමැතිවරයාගේ තේරුම් ගැනීම වන්නට පුළුවන. මේ සිහිනය වෙනුවෙන් අගමැතිවරයා උපදෙස් ගැනීම සඳහා මහින්ද ඳී බැසිල් පරිහරණය කළ පොත තෝරා ගෙන ඇති බව පෙනේ. එය නම් ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන් අසීමිතව ධනය වැය කිරීමය. බැඳුම්කර වංචාව රටට රහසක් නොවනවා මෙන්ම අර්ජුන අලෝසියස්ගේ මාධ්‍ය ජාලය හා අරක්කු කොම්පැණිය ද මේ වන විට රටට රහසක් නොවේ. කනගාටුවෙන් වුව කිව යුතු වන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂට සහ බැසිල් රාජපක්ෂට ධන බලයෙන් 2015 දී දිනන්නට බැරි වුණ බව අගමැතිවරයාට අමතක වී තිබෙන බවයි. ඒ කාරණාව අගමැතිවරයා තේරුම් ගත යුතුය. එසේ නම් වෙනත් ප්‍රබල සැලසුමක් අවශ්‍ය වන්නේය. ඒ කුමක් ද? එබඳූ සැලසුමක් ගැන ද අගමැතිවරයාගේ අවධානය යොමු වී ඇති බව පෙනේ.

අගමැතිවරයාගේ ප්‍රතිවාදියා
ව්‍යවස්ථාව සම්මත කර ගැනීමට හැකි වුවහොත් විධායක ජනාධිපති පදවිය අහෝසි වන්නේය. ඉක්බිතිව රාජ්‍ය පාලනය සඳහා පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයක් පැවැත්වීමය සිදු වන්නේ. ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කළහොත් එහි ගෞරවය හිම වන්නේ ජනාධිපතිවරයාටය. රටේ සියලු ප්‍රගතිශීලී බලවේග එකතු වන්නේ ජනාධිපතිවරයා සමඟය. පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ යකින් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාට ජයග්‍රහණය නිසැකවම හිමි වන්නේය. වික්‍රමසිංහ මහතාගේ ගජමිතුරු කැළ මැතිවරණයක දී එතුමා දැනටමත් පරාද කොට අවසන්ය.
ඊළඟ මැතිවරණයකට තරඟ කිරීමට මහින්ද රාජපක්ෂ හෝ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ කැඳවා ගැනීම අගමැතිවරයාගේ සැලැස්මේ ලියවී ඇතුවාට සැකයක් නැත. මහින්ද රාජපක්ෂ කරළියට එන්නේ අගමැතිවීමට නොව, මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා පරදවා වික්‍රමසිංහ මහතාට සිය යුතුකම ඉටු කිරීමටය. එහිදී මහින්ද රාජපක්ෂ එක ගලෙන් ද්විත්ව ඵල නෙළා ගැනීමට කල්පනා කරනු ඇත. එකක් මෛත්‍රීගෙන් පළිගැනීමය. අනෙක රනිල්ට කෘතගුණ දැක්වීමය. කිසියම් හේතුවක් නිසා, විස්මය ජනක ප්‍රාතිහාර්යකින් හෝ මහින්ද රාජපක්ෂගේ දරුවන් සහ බිරිඳ අධිකරණයෙන් දඬුවම් ලැබීම ඉරණම බවට පත්වුවහොත් මහින්ද රාජපක්ෂට තව දුරටත් දේශපාලනය කළ හැකි තත්වයක් ඉතිරි වන්නේ නැත. අගමැතිවරයා රාජපක්ෂ පවුලට රැකවරණය ලබා දීමේ අවකාශය දුර්වල වුවහොත් මේ තත්වය ඇතිවීම අනිවාර්ය වේ. එවිටත් පාර්ලිමේන්තු මැති වරණයකට හෝ ජනාධිපති වරණයට ප්‍රතිවාදියා මෛත්‍රී විය හැකිය. මෛත්‍රී පරාද කිරීමට උපක්‍රමයක් ලෙස ගෝඨාභය රාජපක්ෂ කැඳවීම වික්‍රමසිංහ මහතාට තිබෙන අවසන් තුරුම්පුව වන්නේය. රට පාලනය කිරීමට නීති ගරුක පුරවැසියන් ගෝඨාභයට වරමක් ලබා දෙන්නේ නැත. ඒ බව වික්‍රමසිංහ මහතාම හොඳින් තේරුම් ගෙන තිබෙනවා විය යුතුය. එහෙත් ශ්‍රීලනිපයේ සිංහල බෞද්ධ ඡන්දවලින් සැලකිය යුතු ප්‍රතිශතයක් ගෝඨාභය රාජපක්ෂට ලබා ගැනීමට හැකි වනු ඇත. විධායක අගමැතිවීම හෝ විධායක ජනාධිපතිවීම යන දෙකෙන් එකකට වික්‍රමසිංහ මහතාට ගෝඨාභය අධිකරණ ක්‍රියා මාර්ගවලින් ඉවත් කොට රැක ගැනීමේ උවමනාව එය වන්නට පුළුවන.

අගමැතිවරයාගේ ඉරණම
අගමැතිවරයා කිසියම් ක්‍රමවේද ඔස්සේ රටේ ආර්ථිකය යම් අන්දමකට ඉහළට ඔසවා ණය බර අඩු කළහොත් එය ඊළඟ මැතිවරණයක දී වැදගත් වන්නේය. එහෙත් මේ වන විට අගමැතිවරයා ජනතාවගේ විශ්වාසය පළුදු කරගෙන තිබෙන අන්දම ශෝචනීය වේ. අගමැතිවරයා සිවිල් සංවිධාන දිගින් දිගටම රවටමින් දූෂිතයන් හා අපරාදකාරයන්ට රැකවරණය ලබා දීම සම්බන්ධයෙන් පවතින පිළිකුළ තව තවත් මෝරනු නියතය.
ගත වුණ වසර දෙක තුළ එජාපයේ ඡන්ද පදනම දෙදරා තිබෙන අන්දම ගැන නිසි අවබෝධයක් අගමැතිවරයාට නැත. පසු පෙළ මන්ත්‍රීවරුන් සමඟ යහපත් සන්නිවේදනයක් නැතිකම හේතුවෙන් එජාපයේ ඡන්ද පදනම මැතිවරණයක දී හොඳටම දුර්වල වීමට තිබෙන ඉඩකඩ ඉතිහාසයේ අන් කවරදාටත් වඩා වැඩිවෙනු ඇත. අගමැතිවරයාට තම ඉරණම වෙනස් කර ගැනීමට තවමත් කාලය හොඳටම ඉතිරිව තිබේ. කිව යුතු වන්නේ ප්‍රමාදය හා කල්මැරීම මෙන්ම නූල් සූත්තර වැඩ, අගමැතිවරයාගේ ඉරණම තීරණාත්මක අවස්ථාවක් කරා ළඟා කරමින් තිබෙන බවය.
රාජ්‍ය පාලනයට වරමක් ලැබුණ කවර පාලකයෙකු හෝ කළ යුත්තේ රාජ්‍ය පාලනයයි. ලබන වතාවේ බලය ලබා ගන්නේ කෙසේද යන ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු සැපයීම භාර දිය යුතු වන්නේ මහ ජනතාවටය. අගමැතිවරයා ජනවාරි 08 ප්‍රතිඥාවලට පිටු පාමින් 2020 දී ජනාධිපති වීම ගැන හෝ අගමැති වීම ගැන සිතනවාට වඩා වැදගත් වන්නේ නීතිය මත රට පාලනය සඳහා අවශ්‍ය සම්ප්‍රදායන් ප්‍රතිෂ්ඨාපනය උදෙසා කැපවීමටය. 2020 දී බලය ලබා ගන්නේ කෙසේද යන ප්‍රශ්නය සමඟ පොර බදන කවරෙකු වුව තමන්ගේ ජීවිතය අනිත්‍ය බව ද තේරුම් ගෙන කටයුතු කිරීම වැදගත්ය.■

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here